Oecumenisch Patriarchaat
Orthodox Aartsbisdom van België
Orthodoxe Parochie HH. Konstantijn & Helena
Brugge

Iconenatelier van de Heilige Johannes van Damascus
in de schoot van onze parochie te Brugge

Iconencursus 2006 in het iconenatelier van de Heilige Johannes van Damascus te Brugge
Agnes Laroy

Twee weken intens samenzijn in ons zaaltje boven onze kerk! Lieve mensen, allerhande, met één doel iconenschrijven! Dit samen doen en samen beleven vraagt een diepe concentratie, een openstellen van hart en geest, een loslaten van veel wereldse beslommeringen of deze op minst naast ons te leggen! De stilte was treffend.

Dit was onze 7e cursus. We mogen denk ik zeggen dat het een vlotte, zeer goede cursus was. De gespreksavond was boeiend, een pak vragen werden Vader Chrysostomos voorgelegd en met zijn grote kennis en zijn gesapige verteltrant mochten we dit een geslaagde avond noemen.

Vader Chrysostomos onze lesgever was steeds in goede doen, twee groepen schaarden zich rond hem. De beginners die de mooie icoon “Moeder Gods van Wladimir” mochten naar voor brengen. Men moest bekennen! “Moeilijker dan we dachten”, zullen we dit ooit kunnen? Maar oefening baart kunst... dus thuis regelmatig aan het werk!

Onze tweede groep had als thema: “De opdracht van Jezus in de tempel”! Meerdere figuren, een achtergrond van gebouwen, diepe warme kleuren enz.. Mooie tot zeer mooie resultaten!
Er kwam steeds een welverdiende onderbreking met koffie en thee – een lekker koekje of de bijzondere lekkere pascha gemaakt door Vader Chrysostomos. Zoiets doet deugd en bracht ons weer op met de twee voeten op de grond! Er moest ook al eens hartelijk gelachen worden! De boog kan niet altijd gespannen zijn!

Ann en ik zelf mochten alles van op kleine afstand meemaken, toch waren we intens betrokken en zagen we de opbouw, de strijd, het lukkenen soms mislukken, we zagen alles groeien! We genoten te volle!

De iconenwijding was mooi, intens de gezichten straalden een warme vreugde uit! Diep geluk omhelsde ons... ja we doen verder!! Volgend jaar de 8e cursus. Dank je wel Vader Chrysostomos, je bent een formidabele iconograaf en lesgever en een goed mens. Van harte dank Vader Bernard voor je steun en bemoediging. Dank je wel Carlo, met de gezangen was de wijding feestelijk mooi! Dank Ann voor onze leuke, vlotte samenwerking! Tot weerziens allemaal.. na veel, veel oefenen: Renata, Victoria, Bernadette, Zuster Stefana, Diane, Maria, Lode, Henri, Hugo, Zuster Joannicia, Sanny en Nora! Tot 30 april 2007!

Enkele indrukken over de iconencursus

Vandaag, vrijdag 26 mei 2006. "Is de iconecursus al voorbij?" vraag ik mij af. Jazeker, al een week ben ik weer thuis, zorg voor de kinderen, school, eten maken, wassen en plassen... En toch kan ik nog altijd niet bevatten dat de cursus reeds voorbij is. Hoe snel is dit voorbij gevlogen... Een jaar lang kijk je er verlangend naar uit om weer samen te zijn. En in een vingerknip, is alles voorbij. Ook Agnes worstelt met hetzelfde gevoel.

Reeds voor de 7de maal hebben we de cursus georganiseerd. Agnes en ik kennen Vader Chrysostomos al zeer lang. Hij is een echte, dierbare vriend voor ons geworden. Achter de schermen proberen Agnes en ik, niet alleen te zorgen voor soep, een hapje, koffie en thee. Maar vooral proberen we een sfeer te creëeren waarin het schilderen, nee het "schrijven" van iconen op de juiste manier kan plaatsvinden. Een sfeer van rust, geborgenheid, vriendschap... Waar elk van ons zich thuis voelt.

Pas dan kan Vader Chrysostomos niet alleen zijn technische kundigheid aan ons doorgeven, maar vooral zijn innerlijke schoonheid, die doorheen zijn iconen, lach, wijsheid... straalt.

Dit sterkt ons, om ook ons leven daaraan te toetsen, zodat wij zelf ook groeien als mens. Proberen steeds dichter te komen bij het werkelijke doel in ons leven, naar God terugkeren.

Als de iconencursus ons daarbij kan helpen om als mens "MOOI" te worden, dan kan men alleen maar zeggen:"Het was goed, het was mooi." Jazeker, het was zeer mooi.

Dank aan allen die al dat moois tot stand gebracht hebben!

Tot volgend jaar Ann Denys.

* * *
Vader Chrysostomos zijn ‘oudjes’ waren terug op post en zouden ‘De Ontmoeting van de Heer’ schilderen. De ‘nieuwen’ de ‘Moeder Gods’. Met heel veel geduld kwam de tekening op de plank. Het zou niet gemakkelijk worden!! Dat was al heel vlug duidelijk.
Gelukkig was er twee maal per dag een welkome pauze met koffie, thee en koekjes. Iedereen was druk bezig, maar toch werd een kopje koffie/thee en het ‘gladde koekje’ niet versmaad! Daar zorgden Agnes en Ann wel voor. Ook de smakelijke maaltijd ’s middags was iedere keer een verrassing!
Bij Vader Chrysostomos leek het voor ons zo van zelfsprekend dat bij elke penseelstreek iedere keer wat meer diepte te zien was. Vader herhaalde wel honderd keer: ‘heel dun en nat werken, de kleuren moeten (bijna) transparant zijn…’ (na zeven jaar is het mij gelukt om dun en nat te werken en begrijp ik – eindelijk!! - wat Vader zo geduldig uitlegt!... en alles werd vlijtig genoteerd…)
Bij ‘de oudjes’ - zo noemde Vader Chrysostomos ons - kregen de muren van de huizen langzaam hun kleur die ze moesten krijgen, de kledij van Anna, Jozef, de Moeder Gods en Simeon kwamen er moeizaam op. In de eerste week was bijna alles van de gebouwen, gewaden, de koepel geschilderd. Sommigen wilden ‘bij zijn’ en deden hun plank mee naar huis in het weekend. Dat werd dus laat-avond werk, wel tot middernacht.
Maandagmorgen werd na het gebed terug in stilte en met heel veel enthousiasme gewerkt. Het zwaarste zou nog moeten komen: de gezichten… dan op dinsdag was het zover: de gezichten kregen hun inkarnaatkleur en kon, na het aanbrengen van de okerlaag, het indelen en oplichten beginnen… wat niet gemakkelijk was. De neus (en bijgevolg de mond enz..) van Anna en Jozef stonden niet goed. Het gevolg was dat ik meerdere keren de laagjes heb afgekrabd en herbegonnen ben… totdat het beter/goed was. Maar dan kwam het pas: het gezicht van de Kleine Jezus. Dat lukte ook al niet van de eerste maal! Verschillende keren ben ik opnieuw begonnen, totdat ik zag wat ik verkeerd deed… het is voor mij al heel wat dat ik zelf zie dat er iets niet goed is… maar met de deskundige hulp van Vader Chrysostomos lukte het wel! De icoon die Vader geschilderd heeft is, zoals altijd héél mooi.

Vader Chrysostomos is niet alleen een begenadigd iconograaf maar ook een heel goede ‘pascha-maker’. Hij heeft ons die dagen verwend met twee maal pascha op vrijdag! Toen iedereen van de lekkere pascha proefde, was het héél stil in de bibliotheek waar we iedere keer aten. Dat wil toch wel iets zeggen!!
Op vrijdagnamiddag om 14.00 u vond de wijding van de iconen plaats. Iedereen hielp mee om alles op tijd netjes klaar te zetten. Vader Chrysostomos zei tegen de talrijk opgekomen gelovigen hoe vlug die twee weken voorbijgevlogen waren, dat de icoon, na de wijding, niet langer meer ‘ons werk’, maar een ‘godswerk’ is en dat ze een plaats in ons huis moet krijgen. Het moet een plaats zijn waar we ons even kunnen bezinnen en er even voor moeten kunnen stilstaan en bidden.
Vader Bernard was ook aanwezig en bedankte Vader Chrysostomos. Iedereen was tevreden en gelukkig na die twee weken en er werd na de wijding koffie en gebakjes aangeboden voor de aanwezigen. Natuurlijk werden de gepaste bedankingen geuit aan Vader Chrysostomos, Agnes en Ann, mét de bijbehorende bloemen en chocolaatjes. Ze kregen als dank een heuse ‘medaille’!
We hadden er allemaal naar uitgekeken om elkaar terug te zien en het was heel goed – alleen jammer dat het zo vlug voorbij gegaan is!
Dank aan Vader Chrysostomos, Agnes, Ann en Vader Bernard!
Ook dank aan Bernadette, Diane, Henry, Hugo, zr Joannicia, Lode, Maria, Nora, Sanny, zr Stefana, Victoria én Ann-Sophie! voor de aangename dagen die we samen doorgebracht hebben.
Renata Bauwens